«ουκ εμού, αλλά του λόγου ακούσαντες σοφόν έστιν Έν πάντα είναι»


1.7.3.4 Η έννοια της αυτοθυσίας στον Ελληνικό πολιτισμό και στις Αβρααμικές θρησκείες.

Είδαμε στις προηγούμενες ενότητες αρκετές πολύ σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην κοσμοαντίληψη των Αβρααμικών θρησκειών και διάφορους παραδοσιακούς πολιτισμούς όπως οι Ινδοευρωπαϊκές παραδόσεις.  Αναφερθήκαμε επίσης στην έννοια της συμπαντικής αγάπης που υπάρχει στις παραδόσεις αυτές και πως αυτή υπερβαίνει η και κάποιες φορές βρίσκεται  σε αντιδιαστολή με την  ανθρωποκεντρική έννοια της «αγάπης» στις Αβρααμικές θρησκείες και σε όλα τα παράγωγά τους (σύγχρονα πολιτικά κινήματα, σύγχρονες «ανθρωπιστικές» αντιλήψεις κλπ).
Υπέρτατη εκδήλωση αγάπης είναι η αυτοθυσία. Να θυσιάσει κανείς την ζωή του από αγάπη, προσφέροντας την για ένα ανώτερο σκοπό.

Και αυτή η έννοια είναι εντελώς διαφορετική ανάμεσα στους παραδοσιακούς πολιτισμούς και τις Αβρααμικές θρησκείες. 

Θα δώσουμε παραδείγματα από Ελληνισμό αλλά και από τις παρακάτω Αβρααμικές θρησκείες: Ορθόδοξο Χριστιανισμό, Σαλαφιστικό Ισλάμ , Ζηλωτικό Ιουδαϊσμό και μοντέρνο «ανθρωπισμό».

Η αυτοθυσία του Σπαρτιάτη Λεωνίδα στις Θερμοπύλες


Το 480 π.Χ Οι Πέρσες έφθασαν κατά χιλιάδες στις Θερμοπύλες στα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές του Σεπτεμβρίου. Εκείνη την περίοδο, οι Σπαρτιάτες γιόρταζαν τα Κάρνεια, ενώ ήταν επίσης η περίοδος των Ολυμπιακών Αγώνων - μια σύγκρουση εκείνη την περίοδο θεωρούνταν ιεροσυλία. Παρ' ολ' αυτά, οι Έφοροι της Σπάρτης θεώρησαν ότι η επείγουσα κατάσταση ήταν σοβαρή δικαιολογία για να στείλουν στρατό με αρχηγό τον Λεωνίδα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει τον χρησμό της Πυθίας : είτε η Σπάρτη θα χαθεί είτε θα χάσει ένα βασιλιά.


Ο Λεωνίδας πίστευε ότι έπρεπε να πεθάνει για να σωθεί η Σπάρτη, γι' αυτό και πήρε μονάχα 300 Σπαρτιάτες, οι οποίοι είχαν γιους. Από τον Ηρόδοτο και τον Διώδωρο Σικελιώτη βλέπουμε ότι τους 300 σπαρτιάτες ακολούθησαν ακόμα περιπου 5000 έλληνες. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι οι Πέρσες στις Θερμοπύλες είχαν από 70 έως 300 χιλιάδες άνδρες.


Aυτή η ιστορία αυτοθυσίας ενέπνεε Έλληνες και Ευρωπαίους για εκατοντάδες ακόμη χρόνια και συνεχίζει να εμπνεύει ακόμα  κάποιους εξ αυτών , δυστυχώς ελαχίστους πλέον.

Στην θέση της αυτοθυσίας αυτής, τρεις ξένες με την Ευρώπη μορφές  αυτοθυσίας κερδίζουν συνεχώς όλο και περισσότερο έδαφος ανάμεσα στους πολίτες της σημερινής Ευρώπης.

H αυτοθυσία της Maria Ladenburger 


Η Maria Ladenburger,  κόρη αξιωματούχου της «Ευρωπαϊκής» Ενώσεως, εργαζόταν ως εθελόντρια σε καταυλισμό εποίκων  και το πτώμα της βρέθηκε στις 16 Οκτωβρίου στην όχθη ενός ποταμού στο Φρίμπουργκ .

Ο δράστης, ένας λαθροέποικος από το Αφγανιστάν συνελήφθη καθώς η αστυνομία βρήκε πάνω στο φουλάρι της κοπέλας το DNA του. Ο μόλις 17 ετών βιαστης και δολοφόνος ομολόγησε την αποτρόπαια πράξη του .

Καθώς η κοπέλα επέστρεφε με το ποδήλατό της από πάρτι που είχε διοργανώσει το πανεπιστήμιό της στην πόλη Freiburg  μέσα από έναν ερημικό δρόμο, συνάντησε τον Αφγανό που διέμενε στον καταυλισμό προσφύγων όπου εργαζόταν.

http://redskywarning.blogspot.gr/2016/12/blog-post_7.html

Σχετικός σύνδεσμος

Η αυτοθυσία του Ανδρέα Αργέντη το 1464

Είναι ο πρώτος  νεομάρτυς του Χριστιανισμού μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.

Είχε καταγωγή από τήν Χιακή αριστοκρατική και ιδιαίτερα εύπορη οικογένεια των Αργέντηδων, αλλά  είχε χριστιανική ανατροφή. Στη νεανική του ηλικία προσεβλήθη ἀπό βαρύτατη ασθένεια. Αφού εθεραπεύθη , σε ηλικία μόλις 27 ετών μετέβη από την Χίο στην Κωνσταντινούπολη με μοναδικό σκοπό και πόθο «να μαρτυρήση υπέρ του Χριστού».

Φυσικά δεν ήταν ο πρώτος ούτε ο τελευταίος Ευρωπαίος νέος  που ενώ είχε όλη την ζωή μπροστά του και δυνατότητες για ένα λαμπρό μέλλον, το θυσίασε πηγαίνοντας ο ίδιος από μόνος του στους ισλαμιστές με σκοπό να τον σφάξουν, ώστε να καταφέρει να αγιάσει».

Σχετικό άρθρο
Σχετικό άρθρο 2

Η αυτοθυσία των τζιχαντιστών στο Μπατακλάν 




Στις 13 Νοεμβρίου 2015 στο εμβληματικό κτήριο του  Μπατακλάν στο Παρίσι της Γαλλίας, μέσα στην καρδιά της Ευρώπης, μια ομάδα τζιχαντιστών αποφάσισε και αυτή να «μαρτυρήση» όχι όμως υπέρ του Χριστού (στην περιπτωση αυτή θα έπρεπε να αναζητήσουν μουσουλμάνους και να τους ζητήσουν να τους σφάξουν) αλλά υπέρ του Αλλάχ (οπότε έπρεπε να σφάξουν , να βιάσουν και να ατιμάσουν τα πτώματα από όσο περισσότερους "απίστους" μπορούσαν).  Κατά την επίθεση 130 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και άλλοι 400 τραυματίσθηκαν.

Ειδικότερα η εξεταστική επιτροπή της γαλλικής εθνοσυνέλευσης έχει στη διάθεσή της μαρτυρία, την οποία φέρεται ότι συγκάλυψε η κυβέρνηση εκείνη την περίοδο και έγινε γνωστή μόλις πριν μια εβδομάδα και σύμφωνα με την οποία οι τζιχαντιστές τρομοκράτες βασάνισαν άγρια τα θύματά τους πριν τα σκοτώσουν και μάλιστα βιντεοσκόπησαν τις πράξεις τους προκειμένου το Ισλαμικό Κράτος να χρησιμοποιήσει το υλικό για προπαγανδιστικούς λόγους.

Τα διεθνή ειδησεογραφικά μέσα μεταδίδουν ότι η γαλλική κυβέρνηση προσπάθησε να αποτρέψει την δημοσιοποίηση της βαρβαρότητας που επέδειξαν οι τζιχαντιστές στα θύματά τους ιδιαίτερα στο Μπατακλάν λέγοντας πως οι πληροφορίες για διαμελισμένα θύματα είναι απλά φήμες.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία που καταγράφηκε από την εξεταστική επιτροπή τον Μάρτιο κάποια από τα θύματα είχαν κακοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι από τους ειδικούς που επιθεώρησαν το χώρο αμέσως μετά το μακελειό, έβγαιναν έξω κλαίγοντας και κάνοντας εμετό από αυτά που αντίκρισαν.

Οι τζιχαντιστές φέρονται να έβγαλαν τα μάτια σε κάποια από τα θύματά τους, άλλους τους ξεκοίλιασαν, ενώ ορισμένα από τα θύματα βρέθηκαν με τους όρχεις τους στο στόμα. Κάποιες γυναίκες είχαν κακοποιηθεί και μαχαιρωθεί επανειλημμένα στα γεννητικά τους όργανα, άλλοι είχαν αποκεφαλιστεί.

Σε ένα σημείο της έκθεσης με τις απομαγνητοφωνημένες καταθέσεις αναφέρονται τα εξής:
«Για την ενημέρωση της εξεταστικής επιτροπής…μπορείτε να μας πείτε πως μάθατε ότι σημειώθηκαν πράξεις βαρβαρότητας μέσα στο Μπατακλάν όπως αποκεφαλισμοί, βγάλσιμο ματιών κλπ..»

Ένας από τους επιθεωρητές απάντησε: «Μετά την επίθεση ήμασταν με συναδέλφους στο στενό του Saint-Pierre Amelot όταν είδα ένα άλλον συνάδελφο που είχε βγει από το Μπατακλάν και έκανε εμετό. Τον ρωτήσαμε τι συνέβη και μας είπε».

«Τα σώματα των θυμάτων οι αρχές δεν τα έδειξαν στους γονείς τους, πολλά από αυτά ήταν αποκεφαλισμένα, άλλοι ήταν ξεκοιλιασμένοι…», αναφέρουν τα δημοσιεύματα.
Αργότερα ένας από τους αστυνομικούς που διερευνούσε την υπόθεση κατέθεσε για το τι είδε εκείνη τη νύχτα στο Μπατακλάν και ανέφερε τι είπε ένας πατέρας που έμαθε για το τι πραγματικά συνέβη στον γιό του έπειτα από έρευνα που έκανε ένα εγκληματολογικό ινστιτούτο του Παρισιού διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς ότι πολλά από τα θύματα είχαν ακρωτηριαστεί από τις εκρήξεις και τους πυροβολισμούς.

«Μια από τις αιτίες θανάτου του γιου μου, όπως μου είπαν από το εγκληματολογικό ινστιτούτο στο Παρίσι και με σόκαραν, ήταν πως του έκοψαν τους όρχεις και τού τους έβαλαν στο στόμα. Στη συνέχεια τον ξεκοίλιασαν. Όταν τον είδα ήμουν πίσω από ένα τζάμι και αυτός επάνω σ΄ενα τραπέζι σκεπασμένος με ένα λευκό σεντόνι μέχρι το λαιμό. Μαζί μου ήταν ένας ψυχολόγος ο οποίος μου είπε: “Αυτό είναι το μόνο μέρος που είναι παρουσιάσιμο” εννοώντας το αριστερό του προφίλ. Διαπίστωσα ότι του έλειπε το δεξί μάτι και το σχολίασα. Τότε με ενημέρωσαν ότι του το είχαν βγάλει».

Πηγή

Ζηλωτές Σικάριοι: Οι πρώτοι  τρομοκράτες 2 χιλιάδες χρόνια πριν


Στην Ιουδαία του πρώτου αιώνα, μια βίαιη ομάδα που ονομαζόταν Ζηλωτές ασκούσε πιέσεις για την ανεξαρτητοποίηση των Ιουδαίων από τη Ρώμη. Μερικοί από τους πιο ένθερμους οπαδούς τους έγιναν γνωστοί ως Σικάριοι, ή ξιφοφόροι, όνομα που πήραν από τα κοντά σπαθιά τα οποία έκρυβαν κάτω από τα ρούχα τους. Οι Σικάριοι αναμειγνύονταν με τα πλήθη που βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ στη διάρκεια των γιορτών και έκοβαν το λαιμό των εχθρών τους ή τους μαχαίρωναν πισώπλατα.

Το 66 Κ.Χ., μια ομάδα Ζηλωτών κατέλαβε το οχυρό της Μασάδας κοντά στη Νεκρά Θάλασσα. Κατέσφαξαν τη ρωμαϊκή φρουρά και έκαναν αρχηγείο τους το φρούριο που βρισκόταν στην κορυφή του βουνού. Επί χρόνια επέδραμαν από εκεί και παρενοχλούσαν τις αυτοκρατορικές δυνάμεις. Το 73 Κ.Χ., η Ρωμαϊκή Δέκατη Λεγεώνα με αρχηγό τον Κυβερνήτη Φλάβιο Σίλβα ανέκτησε τη Μασάδα, αλλά δεν υπέταξε τους Ζηλωτές. Κάποιος ιστορικός εκείνης της εποχής ισχυρίζεται ότι αντί να παραδοθούν στη Ρώμη, 960 από αυτούς—όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί εκτός από δύο γυναίκες και πέντε παιδιά—αυτοκτόνησαν.

Μερικοί εκτιμούν ότι η ανταρσία των Ζηλωτών ήταν το ξεκίνημα της τρομοκρατίας όπως την γνωρίζουμε σήμερα

Σχετικό άθρο
Σχετικό άρθρο 2

Οι διαφορές ανάμεσα στην έννοια της αυτοθυσίας στον  Ελληνισμό και σε αυτή των Αβρααμικών θρησκειών είναι τεράστιες.

Εσύ αγαπητέ αναγνώστη ποια από τις παραπάνω ιστορίες αυτοθυσίας επιλέγεις ως πρότυπο στην Ευρώπη του μέλλοντος;

Πέρα από την λεκτική απόρριψη της "ανθρωπιστικής"και της  "χριστιανικής" μαζικής μας εθνικής και φυλετικής αυτοκτονίας  και την καταδίκη της εισαγόμενης στην Ευρώπη τρομοκρατίας από τα εκατομμύρια τριτοκοσμικών λαθρεποίκων,  τι ουσιαστικό  και αποτελεσματικό μπορείς να προσφέρεις  πάνω στο θέμα αυτό εσύ ο ίδιος;


(Ακολουθεί μια συμπληρωματική παρένθεση, με μερικές αρκετά χρήσιμες διευκρινίσεις που απευθύνονται μόνο σε όποιους αναγνώστες πιθανόν επηρεασμένοι από κείμενα σαν  αυτό,  θα αποφασίσουν να άρουν την αδράνεια και να δραστηριοποιηθούν ενεργά και οι ίδιοι για την πατρίδα και την ελευθερία, ώστε να προωθήσουν το πρότυπο αυτοθυσίας του Λεωνίδα σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πρότυπα αυτοθυσίας που παρατέθηκαν εδώ.

Οι διευκρινήσεις αυτές δίνονται στους παραπάνω αναγνώστες, ώστε να δραστηριοποιηθούν μεν όπως οφείλουν, αλλά να το πράξουν με τέτοιο τρόπο που να αποφεύγει κάθε άσκοπη πολύ μεγάλη σπατάλη  χρόνου και δυνάμεων  συνδυασμένη με  έντονες και επώδυνες ψυχοτραυματικές εμπειρίες και πιθανόν ακόμα πολύ μεγαλύτερα προβλήματα όπως το να υποστούν διαφθορά του ίδιου τους του χαρακτήρα και απώλεια των ευγενών στοιχείων της προσωπικότητας τους... 

Ουσιαστικό και αποτελεσματικό σίγουρα δεν είναι τίποτα από αυτά εδώ:  οικονομικές συνδρομές  , αγορές καταναλωτικών προϊόντων και ρούχων και ψήφοι σε ιδιόκτητα εμπορικά καταστήματα "εθνοσωτήρων",  συμμετοχή σε παρακμιακές πολιτιστικά και πνευματικά ομάδες, ανταλλαγή από μπουνιές και κλωτσιές  στο σκοτάδι με "αντίπαλες" συμμορίες που η ύπαρξη της καθεμιάς εξαρτάται και αυτοπροσδιορίζεται ως από την ύπαρξη της άλλης (ως αντικατοπτρική της "αντίθεση"),   αντιαισθητικά -απωθητικά γκράφιτι σε τοίχους που κάνουν τα αισθητικά αντανακλαστικά των περαστικών να αντιδρούν αρνητικά, απειλητικά σπρέι σε πόρτες από καταλήψεις αναρχικών με στόχο να τα δείξουν  τα ΜΜΕ και να γίνει "έμμεση διαφήμιση" και στην πραγματικότητα δυσφήμιση και διαφήμιση των αναρχικών, αναρχική μουσική με "εθνικιστικούς" στίχους επιπέδου γηπέδων, εγκληματικές ή φραστικές επιθέσεις σε μεμονωμένους αλλοδαπούς (και μάλιστα με ύφος και μεθόδους που δεν συμβαδίζουν καθόλου με τον ελληνικό πολιτισμό και την ηθική του Έλληνα μαχητού αλλά περισσότερο με μαφιόζους και τις οποίες προβάλλει συνεχώς το σύστημα ως "άλλοθι"για να προωθεί το έγκλημα της μόνιμης αντικατάστασεως των γηγενών πληθυσμών της χώρας μας και της Ευρωπης από φθηνούς τριτοκοσμικούς λαθροεποίκους), συνεχής παρουσίαση και ανακύκλωση των ίδιων και των ίδιων βιογραφικών και αποσπασμάτων από κειμένα προσωπικοτήτων του προηγούμενου αιώνος με τέτοιο τρόπο λες και επρόκειτο για παλιούς ποδοσφαιριστές , αγίους του Χριστιανισμού ή για την μούμια του Λένιν, "πατριωτικές" ευχές για μελλοντικές φαντασιακές "εθνικές" επιτυχίες που δεν θα υπάρξουν ποτέ, αφορισμοί και κατάρες στους "εχθρούς του έθνους" .

Ουσιαστικός και αποτελεσματικός επίσης δεν είναι ούτε ο εγωισμός-ναρκισσισμός-αυτοθαυμασμός-αυτοηρωοποίηση και μάλιστα από άτομα που οι ίδιοι δεν διαθέτουνε επιτεύγματα τέτοια που να δικαιολογούν την μεγάλη ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους, δηλαδή να έχουν κάνει ουσιαστικές πράξεις που να έχουν μια εμφανή και ξεκάθαρη δυναμική και μια υψηλή ποιότητα έργων στο επίπεδο που απαιτείται ώστε να θεμελιωθούν ουσιαστικές και ξεκάθαρες βάσεις πάνω στις οποίες θα γεννηθούν τα κινήματα που θα αλλάξουν τα πράγματα στο μέλλον.

Δεν έχουμε όλοι βέβαια την ικανότητα για μεγάλα επιτεύγματα , έχουμε όμως όλοι μεγάλη ευθύνη να αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας, να βελτιωθούμε -και για να επιτευχθεί αυτό πρέπει πρώτα από όλα να αποκτήσουμε σεμνότητα , να ξεπεράσουμε και να διώξουμε μακριά από μας τους μεσσιανισμούς, τους φανατισμούς μεσανατολικού τύπου, την "φαρισαϊκή" ηθική και "φαρισαϊκή" συμπεριφορά απέναντι σε συναγωνιστές η έστω συνανθρώπους μας, τις προσκολλήσεις και τις εμμονές, τις"αγάπες" , "τα πάθη"  και τα "μίση", τις μουμιολατρείες αλλά και  τις αστείες ναρκισσιστικές φαντασιώσεις, τις αστικές μας συνήθειες  και  "βιωματικές" και "ηθικές" μας αστικές και αβρααμικές "αξίες " και εν τέλει να ξεπεράσουμε τον σημερινό "εαυτό"  και στην πραγματικότητα εγωισμό μας και μάλιστα κατά πάρα πολύ - μόνο έτσι θα καταφέρουμε να γίνουμε τελικά ικανοί να πράξουμε το ζητουμενο, διαφορετικά είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν πράξουμε απολύτως τίποτα το ουσιαστικό πέραν ίσως από μια στιγμιαία τρύπα μεγέθους ενός χιλιοστού του ενός χιλιοστού, μέσα στον διαχρονικό νερό των ωκεανών της γης που συνέχεια κινείται...

Το χειρότερο δυνατό μάλιστα  επίπεδο πνευματικής αρρώστιας που αποτελεί την πλήρη αντιστροφή των αξιών , της αυθεντικότητος και των διδασκαλιών των παραδόσεων είναι να καταλήξει κάποιος να νομίζει και μάλιστα να κομπάζει προς  όλους ( τους οποίους νομίζει με πίστη ακράδαντη ως "κατωτέρους" και "ανίκανους" όχι μόνο να τον φθάσουν αλλά ακόμα και  "να τον ακολουθήσουν"  ) ότι σε αντίθεση με αυτούς εκείνος τελικά τα κατάφερε και ανακάλυψε τον "ανώτερο εαυτό",  "αφυπνίστηκε" " κλπ , ενώ στην πραγματικότητα εκείνο που χει ανακαλύψει και έχει ταυτοποιήσει και νομίζει ως "ανώτερο εαυτό" του όχι μόνο δεν έχει καμιά σχέση με τον ανώτερο εαυτό των παραδοσιακών πολιτισμών που βρίσκει κανείς στις αυθεντικές διδασκαλίες του Ινδουισμού , Βουδισμού κλπ αλλά μάλιστα πρόκειται για τον  δηλητηριώδη και φθονερό ναρκισσιστικό του εγωισμό... 

Τα λυπηρά αυτά φαινόμενα τα παρατηρεί κανείς συνέχεια σε κύκλους  οποιασδήποτε μορφής και σκοπού (φιλοσοφικούς, εσωτερικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς) ανοιχτούς πολύ παραπάνω από ότι θα έπρεπε στο τι ηθικές ποιότητες ατόμων αποδέχονται ως νέα μέλη και αποδεχόμενται εισροή ατόμων που δεν έχουν ούτε τον προηγούμενο κατάλληλο ηθικό βίο ούτε και τον κατάλληλο χαρακτήρα για έρθουν να προσεγγίσουν την αυθεντική μορφή αυτών των αξιών και ιδεών . Μετά από τέτοιες εισροές και καθώς η ασθένεια είναι μεταδοτική , καταλήγει να ομαδοποιείται και εν τέλει να γίνεται συλλογικό φαινόμενο και να συμπαρασύρει προς τα κάτω -προς την κατεύθυνση δηλαδή της ναρκισσιστικής αρρώστιας και αντιστροφής των αξιών και εν τέλει της παρακμής και καταπτώσεως- ακόμα και ανθρώπους με υγιή στοιχεία και ευγενή χαρακτήρα. 

Επίσης η εύκολη εισροή μελών και η εύκολη στελεχοποίηση τους χωρίς ηθικούς κανόνες και προϋποθέσεις είναι στοιχείο του μπολσεβισκισμού και δεν είναι τυχαίο το πως τελικά ομάδες που ξεκίνησαν με ιδεολογικές αφετηρίες που προσπαθούσαν τουλάχιστον να πλησιάσουν και να προσεγγίσουν τις απόψεις που παρουσιάζει το παρόν ιστολόγιο και την Ηρακλείτειο έννοια του "Αγχιβασίην" κατέληξαν σε βάθος χρονου - και μέσα από την συνεχή τους διολίσθηση και υπό την επίρρεια τέτοιων διεστραμμένων προσωπικοτήτων που συνεχώς μετέδιδαν την αρρώστια τους και διέφθειραν και τους γύρω τους - στην πλήρη μπολσεβικοποίηση συνδυασμένη με την μικροαστικοποίηση. Η ψευδοανωτερότητα και το μίσος του μικροαστισμού συνδυασμένα με τα φθονερά δηλητηριώδη ένστικτα και τα συντροφικά πισώπλατα μαχαιρώματα και συκοφαντίες του γραφειοκρατικού μπολσεβικισμού αποτελούν ένα καταστροφικό συνδυασμό και οδηγεί σε πλήθος από ανήθικα φαινόμενα  . Τέτοια φαινόμενα είναι και οι προσπάθειες μείωσης και σπίλωσης της προσωπικότητας και της ηθικής εικόνας συναγωνιστών μέσα από κατασκευασμένες ευφάνταστες κουτσομπολίστικες ιστορίες των γραφειοκρατών μπολσεβίκων που διαδίδονταν από στόμα σε στόμα με αφετηρία πάντοτε τους ίδιους κύκλους επί δεκαετίες και είχαν πάντοτε ως στόχους όσους κάθε φορά εμφανίζονταν να διέθεταν χαρίσματα και  ικανότητες τέτοιες που τους φαντάζονται ως υποψήφιους μελλοντικούς διεκδικητές των χαμηλών καρεκλών τους  ή ακόμα και του "αρχιεπισκοπικού" θρόνου...

Οποιαδήποτε άλλη ομάδα διολισθαίνει με παρόμοιο τρόπο και είτε επιτρέπει μέσα  στις τάξεις της να ακολουθούνται παρόμοιες τακτικές είτε πάλι αποδέχεται μέλη και στελέχη που έχουν τέτοιου είδους  παρελθόν σε αυτήν την δηλητηριώδη μήτρα και "σχολή" , είναι νομοτέλεια ότι σε βάθος χρόνου είτε θα διαλυθεί είτε σταδιακά  θα έχει την ίδια  ακριβώς θλιβερή κατάληξη.

Οποιαδήποτε δραστηριότητα  αποφεύγει είτε από άγνοια είτε σκοπίμως και επιμελώς να κοιτάξει κατάματα όλα αυτά τα προβλήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, αυτά τα φαινόμενα απόλυτου εκφυλισμού και εξευτελισμού ενός "χώρου" που έμαθε να αυτοαποκαλείται ως "εθνικός" χωρίς να έχει πλέον σήμερα μέσα του σχεδόν τίποτα πραγματικά εθνικό, οποιαδήποτε δραστηριότητα που δεν έχει αποβάλλει πλήρως και δεν καταπολεμάει αυτό τον εκφυλισμό και εκχυδαϊσμό και εξευτελισμό των ιδεών, δεν έχει στην πραγματικότητα απολύτως κανένα νόημα , δεν δίνει απολύτως καμιά ελπίδα για το μέλλον, και δεν θα έχει ποτέ κανένα ουσιαστικό αποτελέσμα πέραν από την ψυχολογική ατομική και ομαδική αυτοϊκανοποίηση που προσδίδει η αυταπάτη μιας ανούσιας "πολιτικής δράσης" και "παρέμβασης" που λειτουργεί ως παραισθησιογόνο ναρκωτικό αυταπατών σε όσους ασχολούνται λόγω συνήθειας και δεν έχουνε το θάρρος να δοκιμάσουν να κάνουν την υπέρβαση της συνήθειας και να υπερβούν τόσο την τεράστια  ηθική , πνευματική και πολιτική παθολογία ,  ρυπαρή μιζέρια και μικροπρέπεια του υποτιθέμενα "εθνικού" χώρου" όσο και τον εγωισμό τους.

Αυτή η παρένθεση λειτουργεί επίσης και ως εισαγωγή για τα δυο επόμενα άρθρα αυτού του ιστολογίου που θα είναι τα :  "Φαρισαϊκή" ηθική και "Ο Νίτσε για την Γενεαλογία της αβρααμικής ηθικής". Στα άρθρα αυτά δεν θα αναφερθούν άλλα παραδείγματα της εποχής μας, παρά μόνο αποσπάσματα από τα κείμενα και επεξηγηματικά σχόλια πάνω σε αυτά, ενώ για περισσότερη εξάσκηση και καλύτερη κατανόηση των εννοιών αυτών ο ίδιος ο αναγνώστης θα πρέπει να αναζητήσει να βρει μόνος του παραδείγματα συμπεριφορών που θα περιγράφονται από τα άρθρα αυτά.  Όχι μόνο από το ιστορικό παρελθόν, αλλά και βιωματικά από καταστάσεις στις οποίες έχει βιώσει ο ίδιος η και βιώνει ακόμα και τώρα στην προσωπική του ζωή και εμπειρία  Η αυθεντική κατανόηση άλλωστε  όλων αυτών των εννοιών που υπάρχουν στο ιστολόγιο αυτό είναι κυρίως βιωματική)